చీకటి పడిన నగర వీధుల్లో కుండపోతగా వర్షం కురుస్తోంది. ఆ వర్షంలో పూర్తిగా తడిసిపోయి, కారుతున్న కన్నీళ్లను వర్షపు నీటితో దాచుకుంటూ వేగంగా అడుగులు వేస్తోంది మానస. ఆమె గుండెల్లో ఒకటే భయం, మెదడులో ఒకటే ఆలోచన. తన ప్రాణాన్ని పణంగా పెట్టి అయినా సరే ఆ ప్రాణాన్ని నిలబెట్టుకోవాలి. ఎవరికోసం తను ఈ నరకంలోకి అడుగుపెడుతోంది? ఎవరికోసం తన ఆత్మాభిమానాన్ని, తన శరీరాన్ని అమ్ముకోవడానికి సిద్ధపడింది? ఆలోచిస్తుంటే ఆమె మనసు కొన్ని గంటల క్రితం ఆసుపత్రిలో జరిగిన సంఘటన వైపు లాక్కెళ్లింది.
తెల్లటి గోడలు, మందుల వాసన. డాక్టర్ క్యాబిన్‌లో కూర్చున్న మానస చేతులు వణుకుతున్నాయి. డాక్టర్ చాలా సీరియస్‌గా ఆమె వైపు చూస్తూ, "మానస గారు, మనకి సమయం లేదు. వెంటనే సర్జరీ చేయకపోతే ప్రాణాలకే ప్రమాదం. మన ముందు ఇప్పుడు కేవలం రెండు ఆప్షన్స్ మాత్రమే ఉన్నాయి. ఒకటి, బోన్ మారో ట్రాన్స్‌ప్లాంట్. కానీ దీనికి ఖచ్చితంగా బయోలాజికల్ ఫాదర్ కావాలి. తండ్రి బోన్ మారో అయితేనే వంద శాతం సక్సెస్ అవుతుంది." ఆ మాట వినగానే మానస గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది. తండ్రా? అసలు ఆ తండ్రి ఎవరో, ఆ రాక్షసుడి ముఖం ఎలా ఉంటుందో కూడా ఆమెకు తెలియదు. ఆరేళ్ల క్రితం ఆ చీకటి గదిలో తన జీవితాన్ని నాశనం చేసిన ఆ మృగాన్ని తానిప్పుడు ఎక్కడినుంచి తీసుకురాగలదు? ఆ ఆలోచనే ఆమెను వణికించింది. డాక్టర్ మళ్లీ మాట్లాడుతూ, "రెండవ ఆప్షన్ ఒక అడ్వాన్స్‌డ్ సెల్యులార్ థెరపీ సర్జరీ. దీనికి తండ్రితో పనిలేదు. మనమే బయట డోనర్స్ నుంచి స్టెమ్ సెల్స్ తీసుకుని చేయొచ్చు. కానీ... ఇది చాలా ఖర్చుతో కూడుకున్నది. కనీసం డెబ్భై ఐదు లక్షల వరకు అవుతుంది." అన్నాడు. డెబ్భై ఐదు లక్షలు! ఆ అంకె వినగానే ఆమె ప్రపంచం చీకటైపోయింది. తండ్రిని తీసుకురాలేదు, అలాగని ప్రాణాన్ని వదులుకోలేదు. "నేను డెబ్భై ఐదు లక్షలు తీసుకొస్తాను డాక్టర్," అని చెప్పి అక్కడినుంచి వచ్చేసింది. ఆ డబ్బు కోసం ఆమె చేయని ప్రయత్నం లేదు, తిరగని గడప లేదు. కానీ ఎవరూ సాయం చేయలేదు. చివరకు విధి ఆమెను ఒక చీకటి మార్గంలోకి నెట్టింది.
ఆ ఆలోచనల నుంచి బయటకు వచ్చిన మానస తన ఎదురుగా ఉన్న ఒక పాత బార్ అండ్ రెస్టారెంట్ బోర్డు చూసింది. లోపలికి అడుగుపెట్టింది. సిగరెట్ పొగ, మందు వాసనతో ఆ గది నిండి ఉంది. మూలన ఒక టేబుల్ దగ్గర కూర్చుని ఉన్నాడు బ్రోకర్ రవి. అతని దగ్గరికి వెళ్లి నిలబడింది. అతను ఆమెను పైనుంచి కిందదాకా కామంతో చూశాడు. "ఏంటి మానస, ఏమన్నా నిర్ణయం తీసుకున్నావా?" అన్నాడు వెటకారంగా. మానస రెండు చేతులు జోడించి, "అన్నా... నాకు ఎలాగైనా సరే డబ్బులు కావాలి. ప్రాణం పోయేంత అవసరం అన్నా... మీరు ఏం చేయమంటే అది నేను చేస్తాను. ప్లీజ్... నాకు కొంచెం డబ్బులు అరేంజ్ చేయండి" అని ఏడుస్తూ ప్రాధేయపడింది. రవి నవ్వుతూ, "చూడు మానసా, నా దగ్గర డబ్బుల చెట్లు లేవు. కానీ ఒక దారి ఉంది. నువ్వు సరే అంటే... నువ్వు నాతో ఒక నైట్ స్పెండ్ చెయ్, నీకు నేను మనీ ఇస్తాను" అన్నాడు అత్యంత నీచంగా. ఆ మాట వినగానే మానస కళ్లలో నీళ్లు ఎండిపోయి కోపం కట్టలు తెంచుకుంది. కానీ అసహాయత ఆమె గొంతు నొక్కింది. కోపాన్ని దిగమింగుకుని, "సరే... నేను ఒప్పుకుంటున్నాను. కానీ... నాకు డెబ్భై ఐదు లక్షలు కావాలి!" అని కళ్లు తుడిచి నిలదీసినట్టు అడిగింది. ఆ మాట వినగానే రవి చేతిలో ఉన్న మందు గ్లాస్ కింద పడిపోయింది. "ఏంటి? డెబ్భై ఐదు లక్షలా? నీకేమైనా పిచ్చా? అంత డబ్బు నా దగ్గర ఎక్కడిది? అయినా... ఒక రాత్రికి నీకు అంత డబ్బు ఎవరు ఇస్తారు? నీ బతుకేంటో చూసుకో ముందు!" అని అత్యంత ఘోరంగా అవమానించాడు. మానస కళ్లలో ఒక వింతైన పౌరుషం కనిపించింది. "నా అవసరం నీ స్థాయికి మించినది. నీ దగ్గర 75 లక్షలు లేకపోతే లేవని చెప్పు, అంతే కానీ నీచంగా మాట్లాడకు. నీ స్థానం ఏంటో నాకు అర్థమైంది," అని కోపంగా అంది. ఆమె మాటలకు రవి అహంకారం దెబ్బతింది. "సరే... నీకు అంత పొగరు ఉంటే, రా నాతో. నిన్ను ఒకడి దగ్గరికి తీసుకెళ్తాను. అతని దగ్గర వందల కోట్లు ఉంటాయి. నువ్వు అడిగిన డెబ్భై ఐదు లక్షలు కాదు, వంద లక్షలు కూడా ఇస్తాడు. కానీ వాడు మనిషి కాదు, రాక్షసుడు. చీకటి సామ్రాజ్యానికి డాన్. వాడు నీతో ఎలా బిహేవ్ చేస్తాడో ఎవరికీ తెలియదు. మరి ఆ మృగం దగ్గరికి రావడానికి నువ్వు సిద్ధమేనా?" అని భయపెట్టే ప్రయత్నం చేశాడు. మానస ఒక్క క్షణం కూడా ఆలోచించలేదు. "పద," అని దృఢంగా చెప్పింది.
రవి కారు ఒక భారీ బంగ్లా ముందు ఆగింది. అది ఇల్లు లాగా లేదు, ఒక భయానకమైన కోటలా ఉంది. చుట్టూ తుపాకులు పట్టుకున్న బాడీగార్డ్స్. లోపలికి వెళ్లిన రవి, కొద్దిసేపటి తర్వాత బయటకు వచ్చి మానసను లోపలికి తీసుకెళ్లాడు. ఒక పెద్ద చీకటి గది. అక్కడ సిగార్ తాగుతూ, సోఫాలో రాజీవిగా కూర్చుని ఉన్నాడు సిద్ధార్థ్. ఆ నగరానికే మోస్ట్ డేంజరస్ మాఫియా డాన్. అతని కళ్లలో ఒక అంతుచిక్కని క్రూరత్వం, ఆకర్షణ రెండు కలగలిపి ఉన్నాయి. "సార్... మీరు చెప్పినట్టే ఒక అమ్మాయిని తెచ్చాను, కానీ ఈమె అడిగే అమౌంట్ చాలా ఎక్కువ" అని వణుకుతూ చెప్పాడు రవి. సిద్ధార్థ్ నెమ్మదిగా తలతిప్పి మానస వైపు చూశాడు. ఆ చూపు ఒక వేటగాడు తన ఎరను చూసినట్టుగా ఉంది. "డబ్బులు రేపు ఉదయానికి నీ అకౌంట్‌లో పడతాయి. నువ్వు వెళ్లు," అని రవితో కఠినంగా అన్నాడు సిద్ధార్థ్. రవి అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయాడు. గదిలో ఇప్పుడు సిద్ధార్థ్, మానస మాత్రమే ఉన్నారు. నిశ్శబ్దం వారిద్దరి మధ్య ఒక మంచుకొండలా నిలబడింది. సిద్ధార్థ్ నెమ్మదిగా సోఫాలోంచి లేచి ఆమె వైపు అడుగులు వేయడం ప్రారంభించాడు. అతని ప్రతి అడుగు మానస గుండెల్లో సుత్తితో కొట్టినట్టుగా ఉంది. "డెబ్భై ఐదు లక్షలు... ఒక రాత్రికి," అని గంభీరమైన గొంతుతో అంటూ ఆమెకు అతి దగ్గరగా వచ్చి నిలబడ్డాడు. అతని ఊపిరి ఆమె మెడను తాకుతోంది. "అంత డిమాండ్ చేసేంత కసి నీలో ఉందా?" అని గుసగుసగా అన్నాడు. మానస భయంతో వెనక్కి అడుగు వేయబోయింది, కానీ సిద్ధార్థ్ ఒక ఉదుటున ఆమె నడుము పట్టుకుని తన వైపు లాక్కున్నాడు. ఆమె ఊపిరి బిగబట్టింది. అతని బలమైన చేతులు ఆమెను బంధించాయి.
"భయపడుతున్నావా?" అని అడిగాడు సిద్ధార్థ్ ఆమె కళ్లలోకి సూటిగా చూస్తూ. మానస పెదవులు వణుకుతున్నాయి కానీ మాట రాలేదు. "డబ్బు కోసం వచ్చావు... నీకిష్టమైనా లేకపోయినా ఈ రాత్రి నువ్వు నా దానివి. నా దాహం తీర్చాల్సిన బాధ్యత నీది," అంటూ ఒక్కసారిగా ఆమె పెదాలను తన పెదాలతో బంధించాడు. ఆ ముద్దులో ప్రేమ లేదు, ఒక క్రూరమైన ఆధిపత్యం ఉంది. మానస కళ్లవెంట నీళ్లు ధారగా కారుతున్నాయి. ఆరేళ్ల క్రితం జరిగిన ఆ చీకటి రాత్రి ఆమెకు గుర్తుకొచ్చి శరీరం జలదరించింది. సిద్ధార్థ్ ఆమె చేతులను గట్టిగా పట్టుకుని వెనక్కి తిప్పి గోడకేసి నొక్కాడు. ఆమె ఎంత విడిపించుకోవాలని ప్రయత్నించినా అతని బలం ముందు ఆమె కేవలం ఒక పూచికపుల్లలా మిగిలిపోయింది. "వదులు... ప్లీజ్," అని సన్నగా మూలిగింది. "నువ్వు అడిగిన డెబ్భై ఐదు లక్షలకు నేను కొనుక్కున్న శరీరం ఇది. దీన్ని వదిలే హక్కు నాకు మాత్రమే ఉంది," అంటూ ఆమె మెడపై తన పెదాలతో గాట్లు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. అతని ప్రతి స్పర్శ ఆమెకు ఒక నరకంలా అనిపిస్తోంది. ఆమె వేసుకున్న బట్టలను అత్యంత క్రూరంగా చింపేశాడు సిద్ధార్థ్. చల్లటి గాలి ఆమె దేహాన్ని తాకుతున్నా, అతని చూపుల వేడి ఆమెను దహించివేస్తోంది. ఆమెను ఒక్కసారిగా ఎత్తి బెడ్ మీదకు విసిరేశాడు. బెడ్ మీద పడిన మానస ముడుచుకుని కూర్చోవడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ సిద్ధార్థ్ ఆమెకు ఆ అవకాశం ఇవ్వలేదు. ఒక మృగంలా ఆమె మీద పడ్డాడు. ఆమె రెండు చేతులను తన ఒక చేత్తో పట్టుకుని తల పైకి అదిమిపెట్టాడు. అతని బలానికి ఆమె ఎముకలు విరుగుతున్నంత నొప్పొచ్చింది. ఆమె శరీరంలో ప్రతి అణువును తానొక యజమానిలా శాసించడం మొదలుపెట్టాడు.
ఆ రాత్రి ఒక సుదీర్ఘమైన యుద్ధంలా సాగింది. అతను ఎంత రఫ్ గా, ఎంత క్రూరంగా ఆమెను అనుభవించాడో, ఆమె అంత నిశ్శబ్దంగా ఆ నరకాన్ని భరించింది. అతని పళ్ల గాట్లు, చేతి గోళ్ల గీతలు ఆమె ఒంటిపై రక్తం చిందించేలా చేశాయి. నొప్పి భరించలేక ఆమె అరుస్తున్నా, ఏడుస్తున్నా అతను ఏమాత్రం కనికరించలేదు. తన కోరిక తీరేదాకా ఒక పిశాచంలా ఆమెను పీక్కుతిన్నాడు. ఆమె కన్నీళ్లు అతని కండల మీద పడి జారిపోతున్నాయి. ఒకవైపు తన ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవాలన్న తపన, మరోవైపు తన శరీరం పడుతున్న ఈ ఘోరమైన చిత్రహింస... మానస మనసు ముక్కలైపోయింది. తెల్లవారేసరికి ఆ గది మొత్తం చెమట, రక్తం, మరియు కన్నీటి వాసనతో నిండిపోయింది. సిద్ధార్థ్ అలసిపోయి పక్కకు ఒరిగి పడుకున్నాడు.
సూర్యకిరణాలు ఆ గదిలోకి పడుతున్నాయి. మానస నెమ్మదిగా కళ్లు తెరిచింది. ఒళ్లంతా విపరీతమైన నొప్పులు, ఎక్కడ కదిపితే ఎక్కడ ప్రాణం పోతుందో అన్నంత బాధ. పక్కనే గాఢ నిద్రలో ఉన్న సిద్ధార్థ్ ని చూసి ఆమెకు ఒకటే అసహ్యం వేసింది. కష్టపడి బెడ్ మీదనుంచి కిందకు దిగింది. నేలమీద పడి ఉన్న తన చిరిగిన బట్టలను చూసి కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది. పక్కనే ఉన్న ఒక పెద్ద షర్ట్ తీసుకుని వేసుకుంది. అప్పుడే ఆమె ఫోన్‌కు ఒక బీప్ సౌండ్ వచ్చింది. వణుకుతున్న చేతులతో ఫోన్ తీసుకుని చూసింది. "75,000,000 INR Credited to your account." ఆ మెసేజ్ చూడగానే రాత్రి పడ్డ నరకమంతా మర్చిపోయింది. తన ప్రాణం దక్కినంత సంతోషం. ఒక్క క్షణం కూడా అక్కడ ఉండాలనిపించలేదు. సిద్ధార్థ్ వైపు కనీసం తిరిగి చూడకుండా, ఒక యంత్రంలా అక్కడినుంచి బయటకు నడిచింది మానస.
కొన్ని గంటల తర్వాత సిద్ధార్థ్ కు మెలకువ వచ్చింది. కళ్లు తెరిచి పక్కకు చూశాడు. అక్కడ ఎవరూ లేరు. బెడ్ షీట్ పై కొన్ని రక్తపు మరకలు, గదిలో ఆమె వాసన తప్ప ఆమె ఆనవాలు ఎక్కడా లేదు. లేచి కూర్చున్నాడు. ప్రతి రోజూ ఎంతోమంది అమ్మాయిలు వస్తుంటారు, వెళ్తుంటారు. కానీ వాళ్లెవరూ తెల్లవారేసరికి ఇలా చెప్పకుండా వెళ్ళిపోరు. డబ్బు కోసం వచ్చిన ఏ ఆడదైనా తన దగ్గర ఇంకొన్ని రోజులు ఉండాలని, ఇంకొంత వెనకేసుకోవాలని ఆశపడుతుంది. కానీ ఈమె... తను ఇచ్చిన 75 లక్షలు తీసుకుని ఒక రాత్రికి రాత్రే మాయమైపోయింది. సిద్ధార్థ్ మనసులో ఏదో తెలియని అలజడి. రాత్రి తను ఆమెతో ప్రవర్తించిన తీరు, ఆమె పడ్డ బాధ, ఆమె ఏడుపు అన్నీ కళ్ల ముందు మెదిలాయి. ఆమెను ఎంత క్రూరంగా తీసుకున్నా, ఆ స్పర్శలో తనకు తెలియని ఒక మత్తు ఉందని అతనికిప్పుడే అర్థమవుతోంది. తను ఎందుకు ఆమెను అంతలా కోరుకున్నాడు? రాత్రి ఆమెను చూసినప్పటి నుంచి తనలో ఎందుకంత కసి పెరిగింది? ఆలోచిస్తున్న కొద్దీ ఆమె మీద అతనికి ఒక వింతైన ఆకర్షణ, ఒక తెలియని పిచ్చి పట్టుకుంది. "ఎవరు నువ్వు? నా గదిలోకి వచ్చి, నాకే నిద్ర లేకుండా చేసి వెళ్ళిపోయేంత ధైర్యం నీకు ఎక్కడినుంచి వచ్చింది?" అని తనలో తానే అనుకుంటూ, పక్కనే ఉన్న ఫోన్ తీసుకుని తన పర్సనల్ అసిస్టెంట్ సంజయ్ కి కాల్ చేశాడు. "సంజయ్... రాత్రి నా దగ్గరికి వచ్చిన అమ్మాయి డీటెయిల్స్ నాకు అర్జెంట్ గా కావాలి. తను ఎక్కడున్నా సరే, ఒక గంటలో నా ముందు ఉండాలి," అని గట్టిగా అరిచాడు. ఆ మాఫియా డాన్ మనసులో ఇప్పుడు కేవలం ఒకే ఒక పేరు... మానస. తను ఆమెను వదలకూడదని నిర్ణయించుకున్నాడు.
సిద్ధార్థ్ చేతిలోని సిగార్ సగం కాలిపోయింది. ఆ పెద్ద గదిలో నిశ్శబ్దం రాజ్యమేలుతోంది, కానీ అతని మనసులో మాత్రం ఒక తుఫాను చెలరేగుతోంది. నిన్న రాత్రి తన పక్కన పడుకున్న ఆ అమ్మాయి, మానస, ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉందో తెలుసుకోవాలన్న కసి అతని అణువణువునా వ్యాపించింది. బెడ్ షీట్ మీద ఉన్న ఆ చిన్న రక్తపు మరకను చూసినప్పటి నుంచి అతనిలో ఏదో తెలియని అలజడి. ఎంతోమంది ఆడవాళ్లు తన జీవితంలోకి వచ్చారు, వెళ్లారు. కానీ ఏ ఒక్కరూ తనలో ఇంతటి ప్రభావాన్ని చూపించలేదు. డబ్బు కోసం వచ్చిన ఏ ఆడది తనను అలా అసహ్యించుకుంటూ, ఒక మాట కూడా చెప్పకుండా వెళ్ళిపోదు. ఆమె కళ్లలో భయం ఉంది కానీ లొంగుబాటు లేదు. ఆమె ఏడుపులో బాధ ఉంది కానీ నటన లేదు. తనను ఒక రాక్షసుడిలా చూసిన ఆమె చూపులు అతన్ని ఇంకా వెంటాడుతూనే ఉన్నాయి. గది తలుపులు మెల్లగా తెరుచుకున్న శబ్దం కావడంతో సిద్ధార్థ్ ఆలోచనల నుంచి బయటకు వచ్చాడు. లోపలికి భయపడుతూనే అడుగుపెట్టాడు అతని పర్సనల్ అసిస్టెంట్ సంజయ్. సంజయ్ చేతిలో ఒక ఫైల్ ఉంది. సిద్ధార్థ్ కళ్లు ఆ ఫైల్ పైనే స్థిరపడ్డాయి. "సార్... మీరు అడిగిన డీటెయిల్స్ అన్నీ ఇందులో ఉన్నాయి. ఆ అమ్మాయి పేరు మానస..." అని సంజయ్ తడబడుతూ చెప్తుండగానే, సిద్ధార్థ్ వేగంగా ముందుకు వచ్చి ఆ ఫైల్ ని లాక్కున్నాడు. ఆ ఫైల్ తెరిచి చదువుతున్న సిద్ధార్థ్ ముఖంలో క్షణక్షణం రంగులు మారుతున్నాయి. కోపం, ఆశ్చర్యం, ఒక తెలియని బాధ... అన్నీ ఒకేసారి అతని ముఖంలో కనిపిస్తున్నాయి. "మానస, వయసు ఇరవై నాలుగు... ఒంటరి మహిళ... కుటుంబం ఎవరూ లేరు... ఒక అనాథలా బతుకుతోంది. ఆమెకు ఒక ఐదేళ్ల కొడుకు ఉన్నాడు. పేరు శివ..." ఈ లైన్ చదవగానే సిద్ధార్థ్ గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినంత పనైంది. కొడుకా? ఐదేళ్ల కొడుకా? పెళ్లి కాకుండానే కొడుకు ఎలా వచ్చాడు? ఫైల్ ని ఇంకా వేగంగా తిరగేయడం మొదలుపెట్టాడు. "బాబుకి అత్యవసరమైన సెల్యులార్ థెరపీ సర్జరీ జరగాలి. గత కొన్ని వారాలుగా ఆస్పత్రి చుట్టూ తిరుగుతోంది. నిన్న సాయంత్రం డాక్టర్లు డెబ్భై ఐదు లక్షలు అరేంజ్ చేస్తేనే సర్జరీ చేస్తామని, లేకపోతే బాబు దక్కడని చెప్పారు. ఆమె తన దగ్గర ఉన్న చిన్న చిన్న వస్తువులన్నీ అమ్మేసినా పదివేలు కూడా రాలేదు. ఆస్పత్రి రికార్డ్స్ ప్రకారం కచ్చితంగా డెబ్భై ఐదు లక్షలు అవసరం..."
Comments