ఆ అంకె చూడగానే సిద్ధార్థ్ చేతిలోని ఫైల్ కింద పడిపోయింది. నిన్న రాత్రి ఆమె అన్న మాటలు అతని చెవుల్లో మార్మోగాయి. 'నాకు డెబ్భై ఐదు లక్షలు కావాలి... నా అవసరం నీ స్థాయికి మించినది.' ఆ మాటల వెనుక ఇంతటి గుండెకోత ఉందా? తన కన్న బిడ్డ ప్రాణాలను కాపాడుకోవడం కోసం, ఒక తల్లిగా తను గెలవడం కోసం, ఒక ఆడదిగా తను ఓడిపోవడానికి సిద్ధపడిందా? కనీసం ముఖం కూడా తెలియని ఒక రాక్షసుడి చేతిలో తన శరీరాన్ని నరకానికి అప్పగించిందా? సిద్ధార్థ్ కు తన మీద తనకే అసహ్యం వేసింది. తను ఎంత క్రూరంగా ప్రవర్తించాడు! ఆమె కన్నీళ్లు కారుస్తున్నా, నొప్పి భరించలేక మూలుగుతున్నా... కేవలం తను ఇచ్చిన డబ్బుకు ఆమె కొనుక్కోబడిన ఒక వస్తువు అనుకున్నాడు. ఒక జంతువులా ఆమె మీద పడి ఆమె శరీరాన్ని చిన్నాభిన్నం చేశాడు. ఆమె ఎలాంటిదో, ఆమె ఎందుకు వచ్చిందో అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నం కనీసం ఒక్క క్షణం కూడా చేయలేదు. ఆమె కేవలం డబ్బు కోసం వచ్చిన ఒక మామూలు వేశ్య కాదు, బిడ్డ ప్రాణం కోసం తనను తాను అమ్ముకున్న ఒక నిస్సహాయురాలైన తల్లి. ఈ నిజం తెలిశాక సిద్ధార్థ్ గుండెల్లో ఒక వింతైన బాధ మొదలైంది. అదే సమయంలో ఆమె మీద ఎక్కడలేని ప్రేమ, ఒక బలమైన ఆకర్షణ పుట్టుకొచ్చాయి. ఆమె వేరే ఏ మగాడితోనూ పడుకోలేదు. కేవలం తన బిడ్డ కోసం తన దగ్గరకు వచ్చింది. ఆ నిజం అతనికి ఎంతో ఉపశమనాన్ని ఇచ్చింది. "ఆమె ఇప్పుడు ఎక్కడుంది సంజయ్?" అని గంభీరంగా అడిగాడు సిద్ధార్థ్. "సిటీ హాస్పిటల్ లో ఉంది సార్. ఉదయాన్నే వెళ్లి ఆ డెబ్భై ఐదు లక్షలు బిల్ కట్టేసింది. బాబుకి ఆపరేషన్ చేయడానికి డాక్టర్లు అన్నీ సిద్ధం చేస్తున్నారు," అని చెప్పాడు సంజయ్. సిద్ధార్థ్ కళ్లలో ఒక దృఢమైన నిశ్చయం కనిపించింది. ఆమెను ఎలాగైనా తన సొంతం చేసుకోవాలి. ఆ బిడ్డకు ప్రాణం పోసింది తనే కాబట్టి, ఇకపై ఆ తల్లి బిడ్డల బాధ్యత తనదే అని బలంగా అనుకున్నాడు. కానీ ఇది ఎలా చేయాలో అతనికింకా అర్థం కాలేదు. ముందు ఆ ఆపరేషన్ సక్సెస్ అవ్వాలి. ఆ తర్వాత ఆమెను తన ప్రపంచంలోకి ఎలా లాక్కొవచ్చాలో అతనికి తెలుసు.
ఇటు సిటీ హాస్పిటల్ లో మానస కళ్లు ఐసీయూలో ఉన్న శివ మీదే ఉన్నాయి. ఆమె కళ్లలో నీళ్లు ఆగకుండా కారుతున్నాయి. అకౌంట్ లో పడిన డెబ్భై ఐదు లక్షలు తీసుకెళ్లి కౌంటర్ లో కట్టగానే హాస్పిటల్ స్టాఫ్ అంతా ఆశ్చర్యపోయారు. నిన్నటి దాకా పదివేలు కట్టడానికి ఏడ్చిన ఆమెకు ఒకే రాత్రిలో డెబ్భై ఐదు లక్షలు ఎలా వచ్చాయని అందరూ గుసగుసలాడుకున్నారు. కానీ మానసకు అవన్నీ పట్టలేదు. తన కొడుకు ప్రాణం దక్కితే చాలు, ఈ ప్రపంచం తనను ఏమనుకున్నా పర్వాలేదు. డాక్టర్ బయటకు వచ్చి, "మానస గారు, డబ్బులు కట్టేశారు కదా, ఇంక మేము సెల్యులార్ థెరపీ సర్జరీ స్టార్ట్ చేస్తాం. మీరు భయపడకండి, బాబు తప్పకుండా కోలుకుంటాడు," అని చెప్పి లోపలికి వెళ్ళాడు. మానస అక్కడే ఉన్న ఒక కుర్చీలో కుప్పకూలిపోయింది. రాత్రి జరిగిన ఆ దారుణమైన సంఘటన ఇంకా ఆమెను వెంటాడుతూనే ఉంది. ఆ చీకటి గది, ఆ రాక్షసుడి స్పర్శ, ఒళ్లంతా ఉన్న గాయాలు... అన్నీ ఆమెను భయపెడుతున్నాయి. కానీ లోపల ఉన్న తన కొడుకును చూసుకున్నప్పుడల్లా ఆ నొప్పులన్నీ మర్చిపోతోంది. అయితే డాక్టర్ నిన్న అన్న మాటలు ఆమె మనసులో ఇంకా ఎక్కడో తొలిచివేస్తున్నాయి. "బోన్ మారో అయితే వంద శాతం సక్సెస్ అవుతుంది, కానీ తండ్రి కావాలి." తన కొడుకుకి ఏ కష్టం రాకూడదు. ఒకవేళ ఈ సర్జరీ తర్వాత మళ్లీ ఎప్పుడైనా సమస్య వస్తే? అప్పుడు కచ్చితంగా ఆ తండ్రి అవసరం వస్తే? అసలు ఆ తండ్రి ఎవరు? ఆరేళ్ల క్రితం ఆ చీకటి గదిలో తన జీవితాన్ని నాశనం చేసిన ఆ మృగం ఎవరు? ఈ ప్రశ్నలు ఆమెను ప్రశాంతంగా ఉండనివ్వడం లేదు. ఎలాగైనా ఆ నిజం తెలుసుకోవాలి. తన కొడుకు భవిష్యత్తు కోసం ఆ రాక్షసుడిని కనుక్కోవాలి అని నిర్ణయించుకుంది.
ఆలోచనలన్నీ ఆరేళ్ల క్రితం జరిగిన గతం వైపు పరుగెత్తాయి. అప్పుడు మానస డిగ్రీ ఫస్ట్ ఇయర్ చదువుతున్న ఒక అమాయకపు పల్లెటూరి అమ్మాయి. కాలేజీ ఫీజులు, హాస్టల్ ఖర్చుల కోసం సిటీలోని ఒక పెద్ద స్టార్ హోటల్ లో సాయంత్రం పూట పార్ట్ టైమ్ వెయిట్రెస్ గా పని చేసేది. ఒకరోజు రాత్రి, నవంబర్ నెలలో... ఒక విఐపి పార్టీ జరుగుతోంది. మానస డ్రింక్స్ సర్వ్ చేయడానికి ఒక ప్రైవేట్ స్యూట్ లోకి వెళ్ళింది. గదిలో లైట్లు లేవు, కేవలం ఒక చిన్న ల్యాంప్ వెలుగుతోంది. ఆమె టేబుల్ మీద డ్రింక్స్ పెడుతుండగా, వెనక నుంచి ఎవరో వచ్చి ఆమెను గట్టిగా పట్టుకున్నారు. ఆమె ఎంతు అరుస్తున్నా, ఎంత గింజుకుంటున్నా ఆ చేతులు ఆమెను వదల్లేదు. ఆ చీకట్లో అతని ముఖం ఆమెకు కనిపించలేదు, కనీసం అతని గొంతు కూడా వినపడలేదు. ఒక రాక్షసుడిలా అతను ఆమెను ఆ రాత్రి అనుభవించాడు. భయంతో, నొప్పితో సృహ కోల్పోయిన మానస, తెల్లవారుజామున మెలకువ రాగానే ఎవరూ చూడకముందే అక్కడినుంచి పారిపోయి వచ్చింది. ఆ భయంతో కనీసం పోలీసులకు కూడా కంప్లైంట్ చేయలేదు. మూడు నెలల తర్వాత తను ప్రెగ్నెంట్ అని తెలిసింది. ఇంట్లో వాళ్ళు ఆ గర్భాన్ని తీసేయమన్నారు, అవమానంతో చనిపోమన్నారు. కానీ తన కడుపులో పెరుగుతున్న ప్రాణాన్ని చంపుకోలేక ఇల్లు వదిలి సిటీకి వచ్చేసింది. కష్టపడి పని చేస్తూ, ఒంటరిగా శివను పెంచుకుంది. ఆ చీకటి గది, ఆ వాసన తప్ప ఆమెకు ఆ మగాడి గురించి ఏమీ తెలియదు. కానీ ఇప్పుడు తన కొడుకు కోసం ఆ హోటల్ కి వెళ్లాలి. ఆ రోజు రాత్రి ఆ స్యూట్ లో ఉన్నది ఎవరో తెలుసుకోవాలి అని గట్టిగా నిశ్చయించుకుంది మానస.
హాస్పిటల్ లో శివకు ఆపరేషన్ జరుగుతుండగానే, మానస ఎవరికీ చెప్పకుండా ఒక ఆటో పట్టుకుని ఆ స్టార్ హోటల్ దగ్గరికి చేరుకుంది. ఆరు సంవత్సరాల తర్వాత మళ్ళీ ఆ హోటల్ గుమ్మం తొక్కడానికి ఆమె కాళ్లు వణుకుతున్నాయి. గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. లోపలికి అడుగుపెట్టి నేరుగా రిసెప్షన్ దగ్గరికి వెళ్ళింది. అక్కడ ఉన్న మేనేజర్ ను చూసి, "సార్... నా పేరు మానస. ఆరు సంవత్సరాల క్రితం నేను ఇక్కడ పార్ట్ టైమ్ గా పని చేశాను. నాకు నవంబర్ నెలలో జరిగిన ఒక ప్రైవేట్ పార్టీకి సంబంధించిన డీటెయిల్స్ కావాలి... అప్పటి సీసీ ఫుటేజ్ ఏమైనా దొరుకుతుందా?" అని చాలా భయంగా, కంగారుగా అడిగింది. మేనేజర్ ఆమెను పైనుంచి కిందకు చూసి, "ఏంటి మేడమ్, ఆరేళ్ల క్రితం రికార్డ్స్ ఇప్పుడు అడుగుతున్నారు? అవన్నీ ఎప్పుడో డిలీట్ అయిపోయాయి. అయినా ఇక్కడ ప్రతి రోజూ వందల మంది వస్తుంటారు, మాకేం గుర్తుంటుంది? దయచేసి ఇక్కడినుంచి వెళ్ళండి, మా రెగ్యులర్ కస్టమర్స్ కి డిస్టర్బెన్స్ గా ఉంది," అని చాలా కఠినంగా చెప్పాడు. మానస కళ్ళలో నీళ్లు తిరిగాయి. "ప్లీజ్ సార్... ఇది నా కొడుకు ప్రాణానికి సంబంధించిన విషయం. నేను కాళ్ల మీద పడతాను సార్, దయచేసి పాత ఫైల్స్ ఏమైనా ఉంటే చూడండి," అంటూ ఏడుస్తూ ప్రాధేయపడుతోంది. ఆమె ఎంత బతిమాలుతున్నా మేనేజర్ మాత్రం కనికరించలేదు, పైగా సెక్యూరిటీని పిలిచి ఆమెను బయటకు పంపించడానికి ప్రయత్నించాడు.
సరిగ్గా అదే సమయానికి హోటల్ ఎంట్రన్స్ దగ్గర రెండు నల్లటి రేంజ్ రోవర్ కార్లు వచ్చి ఆగాయి. ముందు కారులోంచి బాడీగార్డ్స్ దిగి దారి క్లియర్ చేయగా, వెనక కారులోంచి దర్జాగా దిగాడు సిద్ధార్థ్. అతను ఆ హోటల్ లో జరిగే ఒక బిజినెస్ మీటింగ్ కోసం అక్కడికి వచ్చాడు. సిద్ధార్థ్ లోపలికి అడుగుపెట్టగానే హోటల్ స్టాఫ్ అంతా భయంతో వణికిపోతూ తలలు వంచుకుని నిలబడ్డారు. మేనేజర్ పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి సిద్ధార్థ్ కి వంగి వంగి సలాం చేస్తున్నాడు. సిద్ధార్థ్ చూపులు మాత్రం రిసెప్షన్ కౌంటర్ దగ్గర ఏడుస్తూ నిలబడి ఉన్న మానస మీద పడ్డాయి. ఆమెను చూడగానే అతని అడుగులు ఆగిపోయాయి. 'నిన్న రాత్రి నా దగ్గరకు వచ్చిన ఈమె, డెబ్భై ఐదు లక్షలు తీసుకుని హాస్పిటల్ లో ఉండాల్సిన ఈమె, ఇక్కడికెందుకు వచ్చింది? ఇంత భయంతో ఇక్కడ ఎవరిని బతిమాలుతోంది?' సిద్ధార్థ్ మెదడులో వందల ప్రశ్నలు. అతను ఎవరికీ తెలియకుండా ఒక పక్కగా నిలబడి ఆమె మాటలు వినడం మొదలుపెట్టాడు. మానస ఇంకా ఏడుస్తూనే, "సార్ దయచేసి అర్థం చేసుకోండి, నాకు అప్పటి ఫుటేజ్ కావాలి. ఆ ప్రైవేట్ స్యూట్ లో ఆ రాత్రి ఎవరు ఉన్నారో నేను తెలుసుకోవాలి. నా కొడుకు తండ్రి ఎవరో తెలుసుకోవాల్సిన అవసరం నాకు ఉంది సార్," అని అడుగుతోంది. ఆ మాటలు వినగానే సిద్ధార్థ్ కు మైండ్ బ్లాక్ అయింది. 'కొడుకు తండ్రి ఎవరో తెలియదా? అంటే ఆమెకు పెళ్లి కాలేదా? ఆరేళ్ల క్రితం రికార్డ్స్ కోసం ఇక్కడ ఎందుకు అడుగుతోంది?' సిద్ధార్థ్ ఆలోచనలు పరుగులు పెడుతున్నాయి. ఆమె గురించి సంజయ్ ఇచ్చిన ఫైల్ లో, ఆమె సింగిల్ మదర్ అని, ఎవరితోనూ రిలేషన్ లో లేదని రాసి ఉంది. మరి ఈ కొడుకు తండ్రి ఎవరు? ఆరేళ్ల క్రితం ఈ హోటల్ లో ఆమెకు ఏం జరిగింది?
మానస నిరాశగా, ఏడుస్తూనే అక్కడినుంచి వెనుదిరిగి హాస్పిటల్ వైపు నడవడం ప్రారంభించింది. సిద్ధార్థ్ కళ్లు ఆమె వెళ్లే దారిని తీక్షణంగా గమనిస్తున్నాయి. అతని మనసులో ఇప్పుడు కేవలం ఒకటే ప్రశ్న. ఆరేళ్ల క్రితం ఏం జరిగింది? తన కారు డ్రైవర్ కి సిగ్నల్ ఇచ్చి అక్కడే ఉండమని చెప్పి, తన పర్సనల్ అసిస్టెంట్ సంజయ్ ని పక్కకు పిలిచాడు సిద్ధార్థ్. అతని కళ్లలో ఒక క్రూరమైన తీక్షణత ఉంది. "సంజయ్... ఆ అమ్మాయి, మానస, ఇప్పుడు ఆరేళ్ల క్రితం రికార్డ్స్ కోసం ఈ హోటల్ మేనేజర్ ని బతిమాలుతోంది. తన కొడుకు తండ్రి ఎవరో తెలుసుకోవాలని ఏడుస్తోంది. అంటే ఆమెకు తన బిడ్డ తండ్రి ఎవరో కూడా తెలియదు. నాకు ఈ క్షణం నుంచి ఆమె జీవితంలోని ప్రతి సెకను లెక్క కావాలి. ఆమె ఇక్కడ పని చేసినప్పుడు ఏం జరిగింది? ఆరేళ్ల క్రితం ఆ రాత్రి ఆమె ఏ స్యూట్ లో ఉంది? ఆ గదిని బుక్ చేసింది ఎవరు? ఈ హోటల్ మేనేజర్ ని తలకిందులుగా వేలాడదీసైనా సరే ఆనాటి సీసీటీవీ ఫుటేజ్ లాగు. ఆమెకు ఆ గతి పట్టించిన వాడు ఎవడో, ఈరోజు సాయంత్రంలోగా వాడి జాతకం నా టేబుల్ మీద ఉండాలి. ఒకవేళ ఆ ఫుటేజ్ లేదంటే, ఈ హోటల్ మొత్తాన్ని తగలబెట్టేస్తాను," అని గట్టిగా పళ్లు నూరుతూ చెప్పాడు సిద్ధార్థ్. అతని గొంతులో ఉన్న కోపం చూసి సంజయ్ భయంతో వణికిపోయాడు. "ఎస్ సార్, నేను ఇప్పుడే పని మొదలుపెడతాను," అని వెంటనే ఫోన్ తీసి తన మనుషులకు ఆర్డర్స్ పాస్ చేయడం స్టార్ట్ చేశాడు.
సిద్ధార్థ్ తిరిగి కారు ఎక్కాడు. కిటికీలోంచి బయటకు చూస్తున్న అతని మనసులో ఏవో ఆలోచనలు. ఒకవైపు నిన్న రాత్రి తను ఆమెతో గడిపిన క్షణాలు, ఆమె శరీరంపై తను చేసిన గాయాలు గుర్తొచ్చి మనసు కలుక్కుమంటోంది. మరోవైపు ఎవడో తనకంటే ముందు ఆమెను తాకి, ఆమెకు కొడుకుని ఇచ్చి, ఆమెను అనాథను చేశాడన్న కోపం నరనరాల్లో రక్తాన్ని ఉడికిస్తోంది. ఆ మగాడు ఎవడైనా సరే, వాడిని ప్రాణాలతో వదలకూడదు అని నిర్ణయించుకున్నాడు.
సంజయ్ అంటే ఈ నగరంలో పరిచయం అక్కర్లేని పేరు. సిద్ధార్థ్ కి కుడి భుజం... కాదు కాదు, సిద్ధార్థ్ కోపాన్ని అమలు చేసే ఆయుధం. ఆ స్టార్ హోటల్ లోని సర్వర్ రూమ్ లో ఇప్పుడు అదే జరుగుతోంది. హోటల్ మేనేజర్ ని కుర్చీకి కట్టేసి, అతని ముఖం అంతా రక్తసిక్తం అయ్యేలా కొట్టాడు సంజయ్. "ఆరేళ్ల క్రితం నవంబర్ లో జరిగిన పార్టీ ఫుటేజ్ కావాలి. అది డిలీట్ అయిపోయిందని చెబితే, నీ తలకాయ డిలీట్ అయిపోతుంది," అని తుపాకీని మేనేజర్ నోట్లో పెట్టాడు. పక్కనే వణుకుతూ కూర్చున్న ఐటీ మేనేజర్ తన ప్రాణాలు దక్కించుకోవడానికి పాత హార్డ్ డిస్క్ లన్నీ వెతికి, ఒక డార్క్ వెబ్ సర్వర్ లో బ్యాకప్ ఉన్న ఫైల్స్ ని బయటకు తీశాడు. గంటల తరబడి వెతికిన తర్వాత, ఒకానొక పాత ఫైల్ దొరికింది. అది ఓపెన్ చేయగానే, ఆ చీకటి గది, ఆ ప్రైవేట్ స్యూట్ కారిడార్ కనిపించాయి. సంజయ్ ముఖంలో గెలుపు నవ్వు. వెంటనే ఆ ఫైల్ ని ఒక పెన్ డ్రైవ్ లో కాపీ చేసుకుని సిద్ధార్థ్ ఇంటికి బయలుదేరాడు. ఇదంతా జరుగుతున్నప్పుడు సిద్ధార్థ్ తన గదిలో పిచ్చివాడిలా పచార్లు చేస్తున్నాడు. కళ్ల ముందు నిన్న రాత్రి జరిగిన సంఘటనలే కదులుతున్నాయి. తన చేతుల్లో నలిగిపోయిన మానస దేహం, ఆమె పెట్టిన ఆర్తనాదాలు, తన వీపు మీద ఆమె గోళ్లతో రక్కిన గాయాలు. ఒక ఆడదాన్ని తను అంత ఘోరంగా ఎలా అనుభవించాడు? ఆ సమయంలో తన కళ్లు ఎందుకు కామంతో అంధకారం అయిపోయాయి? ఆమె మీద అంత కసి ఎందుకు వచ్చింది? ఈ ప్రశ్నలకు జవాబులు దొరక్క అతడి మెదడు వేడెక్కిపోతోంది. అప్పుడే సంజయ్ గదిలోకి వచ్చాడు. "బాస్... వీడియో దొరికింది," అన్నాడు రొప్పుతూ.
సిద్ధార్థ్ చేతులు వణుకుతున్నాయి. ఆ పెన్ డ్రైవ్ ని లాప్ టాప్ కి కనెక్ట్ చేసి, పెద్ద టీవీ స్క్రీన్ కి కాస్ట్ చేశాడు. వీడియో ప్లే అవుతోంది. ఆరేళ్ల క్రితం... నవంబర్ నెల. ఆ స్టార్ హోటల్ లోని ప్రైవేట్ స్యూట్ కారిడార్. ఒక సన్నటి పల్లెటూరి అమ్మాయి, అప్పుడే వికసిస్తున్న గులాబీలా ఉంది. ఆమె చేతిలో ఒక ట్రే ఉంది. అందులో డ్రింక్స్ ఉన్నాయి. భయపడుతూనే ఆమె ఆ స్యూట్ తలుపు నెట్టుకుని లోపలికి వెళ్ళింది. ఆమె లోపలికి వెళ్ళగానే ఒక బలిష్టమైన చేతులు ఆమెను వెనక నుంచి గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. ఆమె చేతిలోని ట్రే కింద పడి పగిలిపోయింది. ఆమె ఎంత గింజుకుంటున్నా ఆ చేతులు ఆమెను వదలడం లేదు. ఆ చీకట్లో ఆ వ్యక్తి ముఖం సరిగ్గా కనిపించడం లేదు. ఆమెను లాక్కెళ్లి బెడ్ మీద పడేశాడు. ఆమె బట్టలు చింపేస్తున్నాడు. ఆ అమ్మాయి ఏడుపు వీడియోలో రికార్డ్ కాలేదు కానీ, ఆమె పెడుతున్న ఆర్తనాదాలు, ఆమె పడుతున్న నరకం ఆ విజువల్స్ లో స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. ఆమె తన ప్రాణాలను కాపాడుకోవడానికి అతని గుండెల మీద కొడుతోంది. అప్పుడు... ఒక సెకను పాటు ఆ వ్యక్తి ముఖం మీద ల్యాంప్ వెలుతురు పడింది. ఆ ముఖం చూసి టీవీ స్క్రీన్ ముందు నిలబడిన సిద్ధార్థ్ కు గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది. అతని చేతిలోని మందు గ్లాస్ కింద పడి ముక్కలైంది. ఆ స్క్రీన్ లో ఉన్న ఆ రాక్షసుడు... ఆ మృగం... మరెవరో కాదు, స్వయంగా తనే! సిద్ధార్థ్!
Comments