మానస కళ్లలో కూడా కన్నీళ్లు వచ్చాయి. ఆమె తన చేతులతో అతని ముఖాన్ని పట్టుకుని, కన్నీళ్లు తుడుస్తూ, "గతం అనేది ఒక చీకటి కల సిద్ధార్థ్. ఆ కలలో మీరు రాక్షసుడే. కానీ మెలకువ వచ్చాక, నా కళ్ళ ముందు నిలబడిన నా భర్త ఒక దేవుడు. నా ప్రాణమైన నా కొడుకుని బతికించిన దేవుడు. ఒక ఆడదానికి భర్తలో కావాల్సింది ఆధిపత్యం కాదు, భద్రత. ఆ రోజు ఫ్యాక్టరీలో నా కోసం మీరు వంద మంది ముందు నిలబడి, బుల్లెట్లకు ఎదురెళ్ళినప్పుడే నా మనసులోని భయాలన్నీ కాలిపోయాయి. నేను మీ దగ్గరికి డబ్బు కోసం, నా కొడుకు కోసం వచ్చాను... మీరు నన్ను కొనుక్కున్నాను అనుకున్నారు. కానీ ప్రేమ అనేది డబ్బుతో రాదు, మనసుతో వస్తుంది అని నాకు మీలోనే తెలిసింది. మీరు ఆ రోజు నన్ను ఎంత క్రూరంగా అనుభవించారో, ఈ రోజు అంతకంటే వెయ్యి రెట్లు ప్రేమగా చూసుకుంటున్నారు. నాకు ఆ పాత గాయాలు ఎప్పుడో మాడిపోయాయి. ఇప్పుడు నాలో ఉన్నది మీ మీద ప్రేమ, ఆరాధన మాత్రమే. మీరు నా పాలిట యముడిగా వచ్చారు, కానీ నా జీవితానికి దేవుడిగా మిగిలిపోయారు," అని అతని కళ్లలోకి సూటిగా చూస్తూ, ఎంతో బరువైన పదాలతో తన మనసులోని ప్రేమను మొత్తం అతని ముందు పోసేసింది. ఆ మాటలకి సిద్ధార్థ్ గుండె ఆనందంతో ఉప్పొంగింది. ఇంక ఒక్క క్షణం కూడా ఆగలేక ఆమెను గట్టిగా తన గుండెలకి హత్తుకున్నాడు. అతని పెదవులు ఆమె నుదుటిని, కళ్ళను, బుగ్గలను ముద్దాడుతూ ఆమె పెదవులను కలుసుకున్నాయి. ఆ ముద్దులో ఇన్నాళ్లూ దాగి ఉన్న విరహం, ప్రేమ, పిచ్చి అన్నీ ఒక్కసారిగా కట్టలు తెంచుకున్నాయి. మానస కూడా అతని స్పర్శలో కరిగిపోతూ, తన చేతులతో అతన్ని గట్టిగా పెనవేసుకుంది. ఆ రాత్రి వాళ్ళ బంధం కేవలం శారీరకమే కాదు, రెండు ఆత్మలు శాశ్వతంగా ఒక్కటైన రాత్రి. ఆ నిశ్శబ్దమైన గదిలో వారిద్దరి శ్వాసలు ఒక మధురమైన గీతంలా మారాయి. ఇక వాళ్ళ మధ్య ఎలాంటి అపోహలు, ఎలాంటి రహస్యాలు లేవు. కేవలం స్వచ్ఛమైన, గాఢమైన ప్రేమ మాత్రమే మిగిలింది.
కొన్ని రోజులు ఇట్టే గడిచిపోయాయి. వాళ్ళ కొత్త జీవితం ఒక అందమైన పెయింటింగ్ లా సాగిపోతోంది. సిద్ధార్థ్ ఇప్పుడు డాన్ కాదు, ఒక సామాన్య వ్యాపారి. వ్యవసాయం చేస్తూ, ఒక చిన్న ఆర్గానిక్ ఫార్మ్ ని రన్ చేస్తున్నాడు. పొద్దున్నే లేచి పొలంలోకి వెళ్లడం, మట్టితో సావాసం చేయడం అతనికి ఎంతో తృప్తినిస్తోంది. మానస అతనికి అడుగడుగునా తోడుగా ఉంటూ, ఇంటిని ఒక గుడిలా మార్చేసింది. ఒక రోజు మధ్యాహ్నం సిద్ధార్థ్ పొలం నుంచి రాగానే, సంజయ్ నుంచి ఒక ఫోన్ వచ్చింది. ఫోన్ మాట్లాడిన తర్వాత సిద్ధార్థ్ ముఖంలో ఒక వింతైన రిలీఫ్ కనిపించింది. మానస అతని దగ్గరికి వచ్చి, "ఏమైంది? సంజయ్ ఫోన్ చేశాడా? అంతా బానే ఉందా?" అని అడిగింది కంగారుగా. సిద్ధార్థ్ నవ్వుతూ ఆమె భుజం మీద చెయ్యి వేసి, "అంతా చాలా బాగుంది మానస. మన జీవితంలో ఇక చీకటి అన్న పదానికే చోటు లేదు. ఆదిత్య... ఆస్పత్రిలో నిన్న రాత్రి చనిపోయాడు. వాడి అవయవాలు అన్నీ ఫెయిల్ అయ్యాయి. ఇక మన మీద, మన శివ మీద కన్నెత్తి చూసేవాడు ఈ భూమ్మీద ఎవడూ లేడు. మన ప్రయాణంలో ఉన్న ఆఖరి ముల్లు కూడా తొలగిపోయింది," అని చెప్పాడు. ఆ మాట వినగానే మానస ఊపిరి పీల్చుకుంది. తన కొడుకుకు ఇక ఎలాంటి ప్రమాదం లేదని ఆమె మనసు కుదుటపడింది. ఆ రాత్రి వాళ్ళు దేవుడికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుకున్నారు.
కాల చక్రం గిర్రున తిరిగింది. రోజులు, నెలలు, సంవత్సరాలు అలా గడిచిపోయాయి. వాళ్ళ జీవితంలో మూడు అందమైన సంవత్సరాలు కనుమరుగయ్యాయి. ఈ మూడు సంవత్సరాలు వాళ్ళిద్దరికీ అన్నీ మధురమైన జ్ఞాపకాలే ఇచ్చాయి. ఇప్పుడు శివకి ఎనిమిదేళ్లు. ఎంతో ఆరోగ్యంగా, చలాకీగా ఆడుకుంటూ స్కూల్ కి వెళ్తున్నాడు. వాడికి తన గతం ఏమీ తెలియదు, తన తండ్రి ఒకప్పుడు సిటీని గడగడలాడించిన డాన్ అని అస్సలు తెలియదు. వాడికి తెలిసింది ఒక్కటే... తన తండ్రి ప్రపంచంలోనే బెస్ట్ డాడీ అని. శివ పుట్టినరోజు నాడు వాడికి ఇష్టమైనవి అన్నీ చేసిపెట్టాడు సిద్ధార్థ్. ఆ సంతోషంలో వాళ్ళ జీవితం ఇంకో మెట్టు ఎక్కింది. ఆ రోజే మానస ఇంకొక శుభవార్త చెప్పింది. తను మళ్ళీ తల్లి కాబోతున్నానని. ఆ మాట వినగానే సిద్ధార్థ్ ఆనందానికి అవధులు లేకుండా పోయాయి. శివ కడుపులో ఉన్నప్పుడు తను ఒక తండ్రిగా ఆమె పక్కన ఉండి చూసుకోలేకపోయాడు. ఆ ఆరేళ్ల లోటుని ఇప్పుడు తీర్చుకోవాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. మానస గర్భవతిగా ఉన్న తొమ్మిది నెలలూ ఆమె కాలు కింద పెట్టకుండా చూసుకున్నాడు. ఆమెకి ఏది కావాలంటే అది తెచ్చి ఇవ్వడం, ఆమెతో పాటు వాకింగ్ కి వెళ్లడం, పొట్ట దగ్గర చెవి పెట్టి బిడ్డ కదలికలు వినడం... ఇలా ప్రతి క్షణాన్ని అతను ఒక వేడుకలా ఆస్వాదించాడు. మానస కూడా అతని ప్రేమలో మునిగిపోయి, తన గతంలో ఉన్న పీడకలలన్నింటినీ పూర్తిగా మర్చిపోయింది.
డెలివరీ సమయం దగ్గరపడింది. మానసను సిటీలోని ఒక పెద్ద ఆసుపత్రిలో చేర్పించాడు సిద్ధార్థ్. ఆసుపత్రి బయట కంగారుగా అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నాడు. ఒకప్పుడు ఎంతటి కష్టమొచ్చినా, తుపాకీ ఎదురుగా ఉన్నా చెమట పట్టని ఆ మాఫియా డాన్, ఇప్పుడు తన భార్య లోపల నొప్పులు పడుతుంటే భయంతో వణికిపోతున్నాడు. పక్కనే ఉన్న సంజయ్ అతనికి ధైర్యం చెప్తున్నాడు. సరిగ్గా అదే సమయానికి లోపలి నుంచి ఒక పసికందు ఏడుపు వినిపించింది. ఆ ఏడుపు వినగానే సిద్ధార్థ్ గుండెల్లో ఏదో తెలియని అమృతం కురిసినట్లు అనిపించింది. డాక్టర్ బయటకు వచ్చి చిరునవ్వుతో, "కంగ్రాట్యులేషన్స్ సిద్ధార్థ్ గారు, మీకు పండంటి ఆడపిల్ల పుట్టింది. తల్లీ బిడ్డా ఇద్దరూ ఆరోగ్యంగా ఉన్నారు," అని చెప్పాడు. ఆ మాట వినగానే సిద్ధార్థ్ కళ్ళలో ఆనందభాష్పాలు. ఒకప్పుడు ఆడవాళ్లంటే కేవలం వాడుకుని వదిలేసే బొమ్మలు అనుకున్న ఆ మగాడు, ఇప్పుడు ఒక ఆడపిల్లకు తండ్రి అయ్యాడు. లోపలికి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళాడు.
గదిలో బెడ్ మీద పడుకుని ఉన్న మానస ఎంతో అలసిపోయి ఉన్నా, ఆమె ముఖంలో తల్లి అయిన ఆనందం కొట్టొచ్చినట్లు కనిపిస్తోంది. పక్కనే ఉయ్యాలలో ఆ చిన్నారి పాప పడుకుని ఏడుస్తోంది. సిద్ధార్థ్ మెల్లగా వెళ్లి ఆ పాపను తన రెండు చేతుల్లోకి చాలా జాగ్రత్తగా తీసుకున్నాడు. పూల రెక్కలా ఉన్న ఆ పసికందును చూడగానే అతనిలో ఉన్న కఠినత్వం మొత్తం కరిగిపోయి ఒక స్వచ్ఛమైన ప్రేమగా మారిపోయింది. పాప తల మీద సున్నితంగా ముద్దు పెట్టాడు. ఆ స్పర్శ తగలగానే ఆ చిన్నారి ఏడుపు ఆపేసి, చిన్నగా కళ్లు తెరిచి అతని వైపు చూసింది. ఆ క్షణం సిద్ధార్థ్ కి తన జీవితం పరిపూర్ణమైనట్లు అనిపించింది. పాపను తీసుకుని మానస పక్కన కూర్చున్నాడు. ఆమె నుదుటి మీద ప్రేమగా ముద్దాడి, "థాంక్యూ మానస... నా జీవితంలోకి వచ్చి నా చీకటిని పారద్రోలి, ఒక కొడుకుని ఇచ్చి, ఇప్పుడు ఈ మహాలక్ష్మిని కూడా నా చేతుల్లో పెట్టావు. నేను ఒకప్పుడు ఒక ఆడదాని జీవితాన్ని నాశనం చేశానన్న గిల్ట్ తో బతికాను. కానీ ఈ రోజు నాకు ఒక ఆడపిల్ల పుట్టింది. నా బిడ్డకి ఏ చిన్న కష్టం రాకుండా చూసుకుంటూ, నా పాప రూపంలో నేను చేసిన తప్పులన్నిటికీ ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకుంటాను. ఇక నుంచి నా ఊపిరి ఉన్నంత వరకు మీ కోసమే బతుకుతాను," అని కన్నీళ్లతో ఆమె చేతిని ముద్దాడాడు.
మానస కూడా చిరునవ్వుతో అతని చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, "మీరు నా జీవితంలోకి ఎలా వచ్చారన్నది ముఖ్యం కాదు, ఎలా మిగిలిపోయారు అన్నదే ముఖ్యం. Hotel roomతో మొదలైన మన ప్రయాణం, ఈ రోజు ఈ రెండు ప్రాణాల తోడుతో ఒక అందమైన ప్రపంచంగా మారింది. మన ప్రేమ ఎప్పటికీ ఇలాగే ఉండాలి," అంది. సిద్ధార్థ్ నవ్వుతూ ఆ చిన్నారి పాప బుగ్గను నిమిరాడు. బయట నుంచి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చిన శివ, "డాడీ! నాకు చెల్లి పుట్టిందా? నేను ఆడిస్తాను డాడీ," అంటూ మంచం ఎక్కేశాడు. వాళ్ళిద్దరూ నవ్వుతూ ఆ పాపని శివకి చూపించారు. ఆ గది మొత్తం స్వచ్ఛమైన నవ్వులతో, అనంతమైన ప్రేమతో నిండిపోయింది. ఒకప్పుడు ఎవర్నో అడిగి, బతిమాలి, తన శరీరాన్ని అమ్ముకుని కొడుకు ప్రాణం నిలబెట్టుకోవాలనుకున్న ఒక అనాథ తల్లి, ఈ రోజు ఏ లోటూ లేకుండా, ప్రపంచాన్ని శాసించేంత ప్రేమను ఇచ్చే భర్తతో, ఇద్దరు బిడ్డలతో ఒక పరిపూర్ణమైన జీవితాన్ని అనుభవిస్తోంది. విధి ఎవరిని ఎలా కలుపుతుందో, ఒక రాక్షసుడిని దేవుడిగా ఎలా మారుస్తుందో చెప్పడానికి వాళ్ళ జీవితమే ఒక నిలువెత్తు సాక్ష్యం. ఆ ఆరేళ్ల చీకటి గతం శాశ్వతంగా కనుమరుగై, ఇప్పుడు వాళ్ళ జీవితంలో కేవలం వెలుగు, ప్రేమ మాత్రమే మిగిలాయి. వాళ్ళ కథ ఎన్నో కన్నీళ్లు, రక్తపాతాల మధ్య మొదలైనా, అంతిమంగా ప్రేమ అనే ఒకే ఒక్క నిజం ముందు అన్నీ తలవంచాయి. ఒక hotel roomలో స్టార్ట్ అయినా, శాశ్వతమైన ఆత్మీయ బంధంగా మారి ఒక అందమైన ముగింపును చేరుకుంది. ఇక్కడితో వారి కథ సుఖాంతం.
Comments